Un voyage à Paris s’il vous plaît!

Τα καταφέραμε! Στις αρχές Σεπτεμβρίου ξεκινήσαμε επιτέλους για το Παρίσι. Συναντηθήκαμε στο αεροδρόμιο στις 5:30 το πρωί, για να μη χάσουμε ούτε δευτερόλεπτο από την παραμονή μας στη γαλλική πρωτεύουσα.

Μόλις φτάσαμε στο Παρίσι, ήρθαμε αμέσως σε επαφή με τη γαλλική γλώσσα. Από την πρώτη κιόλας ημέρα το πρόγραμμά μας ήταν γεμάτο. Επισκεφθήκαμε τη Βασιλική της Ιερής Καρδιάς (Sacré-Cœur) και είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τον φωτισμένο Πύργο του Άιφελ τη νύχτα.

Την επόμενη ημέρα επισκεφθήκαμε την Αψίδα του Θριάμβου (Arc de Triomphe) και απολαύσαμε έναν υπέροχο περίπατο κατά μήκος των Ηλυσίων Πεδίων (Champs-Élysées), μέχρι το Grand Palais και το Petit Palais. Η περιήγησή μας, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Συνεχίσαμε προς την αγαπημένη μας συνοικία, το Saint-Germain, και πραγματοποιήσαμε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επίσκεψη στους Κήπους του Λουξεμβούργου (Jardin du Luxembourg).

Η Δευτέρα μας ήταν εξίσου γεμάτη. Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί, ώστε να έχουμε αρκετό χρόνο, για να περιηγηθούμε στο Λούβρο και να επισκεφθούμε στη συνέχεια και το Μουσείο Ορανζερί (Musée de l'Orangerie). Απολαύσαμε, επίσης, όλοι μαζί ένα ξεχωριστό γεύμα σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο στο κέντρο του Παρισιού.

Την προτελευταία ημέρα του ταξιδιού μας επισκεφθήκαμε τις Βερσαλλίες, όπου θαυμάσαμε το επιβλητικό ανάκτορο και τους κήπους του, αν και ομολογουμένως είχαμε φανταστεί την Αίθουσα των Κατόπτρων λίγο πιο μεγαλοπρεπή!

Την τελευταία ημέρα, το πρόγραμμά μας περιλάμβανε και μια εμπειρία σύγχρονης τέχνης. Επισκεφθήκαμε το 59 Rivoli, και ήταν όντως μια ξεχωριστή εμπειρία που μας έφερε σε επαφή με τον σύγχρονο καλλιτεχνικό κόσμο του Παρισιού.

Ωστόσο, το ταξίδι μας δεν περιορίστηκε μόνο στις επισκέψεις σε μουσεία. Παρά τις πολλές νέες εμπειρίες και εντυπώσεις, μας έμεινε και ελεύθερος χρόνος, τον οποίο αξιοποιήσαμε όλοι, για να εξερευνήσουμε το Παρίσι με τον δικό μας τρόπο και να πάρουμε μια «γεύση» από την πόλη.

Δυστυχώς, το ταξίδι μας τελείωσε πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι περιμέναμε.

Για μία εβδομάδα, το μάθημά μας δεν πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα 214, αλλά μπροστά στα εντυπωσιακά αξιοθέατα του Παρισιού, για καθένα από τα οποία είχαμε προετοιμάσει ατομικές παρουσιάσεις. Και φυσικά, το «C’est moi!» («Εγώ είμαι!») δεν έλειψε ούτε μία ημέρα!